Yüreğim Dağlarda Kaldı - Nuri Can

'Hobileriniz' forumunda Fehmi tarafından 14 Aralık 2016 tarihinde açılan konu

  1. Fehmi

    Fehmi Kayıtlı Kullanıcı

    5
    1
    3
    Yaş:
    35
    Katılım:
    15 Haziran 2014
    Mesaj:
    5
    Alınan Beğeniler:
    1
    Ödül Puanları:
    3
    Ad Soyad:
    Fehmi Karataş
    Meslek:
    Öğretmen
    İkametgah:
    Çanakkale
    Yetiştirdiğim Irk:
    Hünkari
    Diğer Irklarım:
    Yok
    [​IMG]
    YÜREĞİM DAĞLARDA KALDI

    Bir dağ başında olmalıydık şimdi seninle
    uzanıp çimenlerin üstüne
    şiirler okumalıydık mavi ırmaklara
    öpüp güneşi alnından sevdiğimizin
    sisler aralanınca çekip gitmeliydik

    şimdi bir dağ başında olmalıydık seninle
    oturup bir gönül sofrasına,
    dostluğa kadehler kaldırıp
    içimizdeki yangını bölüşmeliydik
    bir pınarın soğuk buğusuna daldırıp ağzımızı,
    çatlayan dudaklarımızla hayatı öpmeliydik
    sular aydınlanınca çekip gitmeliydik

    bir dağ başında olmalıydık şimdi seninle
    türküler söylemeliydik esen yellere
    unutup acıyı, ayrılığı, gurbeti
    hasreti içimizin yangınına gömmeliydik
    kapılar kapanınca karanlığa
    yollar aydınlanınca çekip gitmelidik

    bir dağ başında olmalıydık şimdi seninle
    ıssızda bağrını döven bir ırmak gibi
    dizleri kanamış bir çocuk gibi doyasıya ağlamalıydık
    çıkarsız dostluklar, kirlenmemiş sevgiler
    ve dünyadaki tüm güzel şeyler adına
    çirkinliklere, çirkefliklere dayanmalıydık
    obalar sıralanınca karşı sırtlara
    gün aydınlanınca çekip gitmeliydik

    sen gülünce ne güzelde gülümserdi beyaz gül
    nasıl da sevinçle gelirdi dağlara bahar
    dallar tomurcuklanır, kuşlar öter, sular çağıldar
    muştular bölüşmeye koşardı ardından çocuklar
    bir kervan alıp giderdi başını bilinmeyen diyarlara

    şimdi ne yana baksam gözlerin doluyor usuma ah
    gelincikleri okşuyor ellerin
    gülüşün ki, çiçeklerin bir başka adıydı karlı yamaçlarda
    yitik bir mevsimin kıyısında kaldı anılarımız
    savrulmuş ömrümüzün her yaprağında bir şiir sarardı

    şimdi yoksun, rüzgarlar seni üşür, türküler seni söyler
    her bahar gelişinde bir çiçek büker boynunu
    bir menekşede açar gözlerin
    büyür yüreğimin kıvrımlarında
    sular ağıtlarla çağlayıp gider

    mavi ne de çok yakışırdı gülüşüne ah kardeşim
    en çok da papatyalar yıkıldı gidişine
    bir de alnı munzur işlemeli kızlar

    şimdi hangi ırmak soğutur yürek yangınımı
    hangi dağ bölüşür acımı, hangi pınar, hangi bahar
    efkarımı hangi rüzgar dindirir

    ırmağım sendin pınarım sen, dağım rüzgarım sen, baharım sen



    Nuri CAN
     

Bu Sayfayı Paylaş